Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΧΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ.
[slideshow]
Τήν Πέμπτην, 3ην /16ην Φεβρουαρίου 2012, ἑωρτάσθη ἡ ἑορτή τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου Συμεών τοῦ Θεοδόχου, τοῦ ὑποδεχθέντος τόν Κύριον τεσσαρακονθήμερον εἰς τάς ἀγκάλας αὐτοῦ καί ἀναφωνήσαντος: «Νῦν ἀπολύεις τόν δοῦλον Σου, Δέσποτα, κατά τό ρῆμὰ Σου ἐν εἰρήνῃ ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τό σωτήριόν Σου, ὅ ἠτοίμασας κατά πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καί δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ», (Λουκ. 2,29-32) εἰς τήν ἐπ’ ὀνόματι αὐτοῦ τιμωμένην Ἱεράν Μονήν τοῦ Καταμόνας εἰς τήν Δυικήν Νέαν Πόλιν τῶν Ἱεροσολύμων.
Τοῦ Ἑσπερινοῦ ἀφ’ ἑσπέρας προέστη ὁ Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας τῆς δέ θείας Λειτουργίας ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς προεξῆρξεν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τῶν Σεβασμιωτάτων Ἀρχιερέων Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου Γέροντος Ἀρχιγραμματέως, Ἀρχιεπισκόπου Θαβωρίου κ. Μεθοδίου καί Ἀρχιεπισκόπου Ἰορδάνου κ. Θεοφυλάκτου Πατριαρχικοῦ Ἐπιτρόπου ἐν Βηθλεέμ, πολλῶν ἱερέων ἐκ τοῦ Πατριαρχείου καί παρεπιδημούντων ἐκ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας καί Ἱεροδιακόνων.
Τήν θείαν Λειτουργίαν παρηκολούθησαν ἐν κατανύξει, ὁ Γενικός Πρόξενος τῆ Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Σωτήριος Ἀθανασίου, οἱ ἀσφυκτικῶς ἐξ ἀρχῆς αὐτῆς πληρώσαντες τόν Ναόν καί εὐλαβεῖς πιστοί, μοναχοί καί μοναχαί, ἑλληνόφωνοι, ρωσόφωνοι, ἀραβόφωνοι ὡς ἐπί τό πλεῖστον.
Πρός τούτους ἐκήρυξε τόν θεῖον λόγον ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ἑλληνιστί ὡς ἕπεται:
«Ὤ μεγάλης καί τεθαυμασμένης οἰκονομίας! Ὤ βάθος πλούτου καί σοφίας καί γνώσεως τοῦ Θεοῦ»! Ἀναφωνεῖ ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας λέγων : «Ὁ ἐν κόλποις ὤν τοῦ Πατρός, ὁ σύνεδρος Αὐτῷ καί συναΐδιος Υἱός ὁ δι’ οὗ τά πάντα προσάγεται θεοπρεπῶς, πλήν ὅτε γέγονε τοῖς ἀνθρωπότητος μέτροις, προσφέρει δέ καί θυσίαν ὁ ταῖς παρά πάντων λατρείαις καταχρυσούμενος καί συνδοξαζόμενος τῷ ἰδίῳ Γεννήτορι».
Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,
Εὐλαβεῖς προσκυνηταί,
Ὁ σήμερον τιμώμενος Ἅγιος καί δίκαιος Συμεών ὁ θεοδόχος συνήγαγε πάντας ἡμᾶς ἐν τῇ ἱερᾷ συνάξει αὐτοῦ ἐν αὐτῷ τούτῳ τῷ τόπῳ τοῦ οἴκου καί τῆς ταφῆς αὐτοῦ.
Τό γεγονός τῆς ἑορτίου ταύτης συνάξεως, τό παραδιδόμενον εἰς ἡμᾶς ὑπό τοῦ Ἁγίου Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ, ἀποτελεῖ τό πλήρωμα τοῦ μυστηρίου τῆς θείας Οἰκονομίας, δηλονότι τῆς ἐκ Παρθένου Μαρίας γεννήσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου τοῦ Χριστοῦ πρό τεσσαράκοντα ἡμερῶν ἐν Βηθλεέμ τῆς Ἰουδαίας. Ἀποτελεῖ δέ τό πλήρωμα τοῦ μυστηρίου τῆς θείας Οἰκονομίας, διότι κατά τόν ὑμνῳδόν: «Φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν ἐπέφηνας Κύριε ἐπί κούφης καθημένος νεφέλης, ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, νόμου τό σκιῶδες, ἀποπληρῶν καί τήν ἀρχήν καθυποφαίνων τῆς νέας χάριτος. Διό δέ θεασάμενος ὁ Συμεών ἀνεκραύγαζεν. Ἐκ φθορᾶς με ἀπόλυσον, ὅτι εἶδόν σε σήμερον».
Μέ ἄλλα λόγια, ὁ Πρεσβύτης Συμεών, «δεξάμενος ἐν ἀγκάλαις τόν Χριστόν» ἀναδεικνύεται αὐτόπτης μάρτυς τοῦ πληρώματος τοῦ Μωσαϊκοῦ Νόμου καί τῆς ἀποφάσεως τῆς ἀρχῆς τῆς νέας χάριτος. Ἡ δέ νέα Χάρις εἶναι ἡ ἐν Χριστῷ ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου ἐκ τῆς δαιμονολατρείας καί τῆς ἁμαρτίας, δηλονότι τῆς φθορᾶς τοῦ θανάτου, διά τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, ὡς λέγει ὁ ὑμνῳδός: «Χαῖρε κεχαριτωμένη Θεοτόκε Παρθένε, ἐκ σοῦ γάρ ἀνέτειλεν ὁ Ἥλιος τῆς Δικαιοσύνης, Χριστός ὁ Θεός ἡμῶν, φωτίζων τούς ἐν σκότει. Εὐφραίνου καί σύ, Πρεσβύτα δίκαιε, δεξάμενος ἐν ἀγκάλαις τόν ἐλευθερωτήν τῶν ψυχῶν ἡμῶν, χαριζόμενον ἡμῖν καί τήν Ἀνάστασιν». Νά διατί ἡ Ἐκκλησία μας ἀναφωνεῖ διά στόματος τοῦ μελῳδοῦ αὐτῆς: «ἀνοιγέσθω ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ σήμερον. Ὁ πλήρης κεκένωται, ὁ προαιώνιος ἄρχεται, ὁ Λόγος παχύνεται, ὁ πλάστης πλάττεται, ὁ ἀχώρητος χωρεῖται ἐν κοιλίᾳ τῇ σῇ σωματούμενος, Θεοχαρίτωτε (Μαρία). «Ἀνοιγέσθω ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ σήμερον. Τόν ὑπέρθεον λόγον σάρκα γενόμενον, ἐνηγκαλίσθης ὡς βρέφος ἐν τῷ Ναῷ τοῦ Θεοῦ, Θεοδόχε Συμεών, Πρεσβύτα ἔνδοξε. Ὅθεν καί Ἄννα ἡ σεπτή, ἀνθομολόγησιν αὐτῷ, προσήγαγεν ἡ Προφῆτις».
Ὁ Πρεσβύτης Συμεών ηὐλόγησε τόν Θεόν καί εἶπε. «Νῦν ἀπολύεις τόν δοῦλον Σου, Δέσποτα, κατά τό ρῆμὰ Σου ἐν εἰρήνῃ, ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τό σωτήριόν Σου, ὅ ἠτοίμασας κατά πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καί δόξαν λαοῦ Σου Ἰσραήλ». Προσέτι εὐλόγησεν ὁ Συμεών τόν Ἰωσήφ καί τήν Μητέρα τοῦ Ἰησοῦ καί εἶπε πρός Μαριάμ τήν Μητέρα αὐτοῦ: «Ἰδού, οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καί ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραήλ καί εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον».
Ὄντως ἀγαπητοί μου, ὁ Χριστός παραμένει τό φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν, ἀλλά καί εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον. Τοῦτο ὀφείλεται εἰς τό ὅτι ὁ Θεός Πατήρ, φῶς ὤν ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τόν κόσμον. Ἡ συνάντησις ὅμως τοῦ ἀνθρώπου μετά τοῦ Χριστοῦ γίνεται κατόπιν ἐλευθέρας ἐπιλογῆς τοῦ πρώτου δηλαδή τοῦ ἀνθρώπου καί τοῦτο διότι ὁ Θεός Πνεῦμα ἐστί καί τούς προσκυνοῦντας Αὐτόν ἐν Πνεύματι καί ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν. Τό θεῖον δέ Πνεῦμα δηλονότι τό Ἅγιον Πνεῦμα εἶναι τό Πνεῦμα τῆς τοῦ Χριστοῦ ἀληθείας: «Γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς», λέγει ὁ Χριστός, (Ἰωάν. 8,32).
Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἀγαπητοί, οὖσα ὁ Ναός τοῦ πληρώματος τῆς νέας τοῦ Χριστοῦ Χάριτος, ἀλλά καί τῆς ἀποκαλύψεως τοῦ ὅλου, φωτός δηλονότι τῆς δόξης τοῦ ἀκτίστου φωτός, τῆς δόξης τῆς μεταμορφώσεως τοῦ Χριστοῦ, προσμένει πάντας ἡμᾶς μάλιστα κατά τό στάδιον τῆς προετοιμασίας μας διά τήν ἐκ τῆς πτώσεως ἡμῶν ἀνάστασιν καί συνανάστασιν μετά τοῦ Λυτρωτοῦ τῶν ψυχῶν Κυρίου δέ ἡμῶν δε Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν».
Τήν Πατριαρχικήν συνοδείαν καί πολλούς ἐκ τοῦ ἀθρόου ἐκκλησιάσματος ἐδεξιώθη φιλοφρόνως εἰς τό ἡγουμενεῖον ὁ γηραιός μέν, φίλεργος δέ καί ρέκτης ἡγούμενος Ἀρχιμανδρίτης π. Θεοδώρητος Γιάγκου, ἐκ Κύπρου ἕλκων τήν καταγωγήν καί ἐκ τῆς Μονῆς Τροοδιτίσσης πρό τεσσαρακονταετίας ἐνταχθείς εἰς τήν Ἁγιοταφιτικήν Ἀδελφότητα.
Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας.
foarte frumos..