Jego Eminencja, Wielce Błogosławiony SAWA,
Prawosławny Metropolita Warszawski i Całej Polski
J.E.N. SZYMON
Arcybiskup
Łódzki i Poznański |
J.E.N. ADAM
Arcybiskup
Przemyski i
Nowosądecki |
J.E.N. JEREMIASZ
Arcybiskup
Wrocławski i
Szczeciński |
 J.E.N. ABEL
Arcybiskup
Lubelski i Chełmski |
J.E.N. JAKUB
Arcybiskup
Białostocki i Gdański |
J.E.N. GRZEGORZ
Biskup Supraski |
 J.E.N. JERZY
Biskup Siemiatycki, Prawosławny Ordynariusz Wojska Polskiego |
 J.E.N. PAISJUSZ
Biskup Gorlicki |
LIST BOŻONARODZENIOWY
ŚWIĘTEGO SOBORU BISKUPÓW
ŚWIĘTEGO POLSKIEGO AUTOKEFALICZNEGO KOŚCIOŁA PRAWOSŁAWNEGO
DO CZCIGODNEGO DUCHOWIEŃSTWA, MIŁUJĄCYCH BOGA MNICHÓW
I WSZYSTKICH WIERNYCH JEGO DZIECI
„W tajemnicy urodziłeś się w grocie,
ale niebo głosiło Ciebie wszystkim,
jak ustami, posługując się gwiazdą”
(Nieszpory święta, troparion, ton 6)
Cicho i niezauważalnie zstąpił na ziemię i wcielił się Syn Boży, Jezus Chrystus, Zbawiciel świata.
Ludzkość nie zauważyła największego cudu dokonanego przez Boga. Ludzie byli zajęci swoimi sprawami, ich uwaga była skierowana na sprawy życiowe i wydarzenia w świecie. Nikt nie oczekiwał Zbawiciela łagodnego i pokornego sercem, przyobleczonego nie w ziemską chwałę, a w niebieską.
Nie przyszedł otoczony ziemską chwała, aby zakrólować nad narodami, „pod postacią sługi, a nie w przywidzeniu”, (modlitwa poświęcenia wody) przyszedł Zbawiciel wziąć na siebie grzech Adama, nieść na sobie ludzkie brzemiona, być dostępnym dla każdego. „Syn Człowieczy nie przyszedł aby mu służono, lecz aby złożył i oddał swoje życie na okup za wielu” (Mt 20,28).
Zgodnie z tym narodził się On w grocie, cicho i niezauważalnie. W żłóbku betlejemskim spoczęło Dziecię, które w przyszłości dokona to, „w co pragną wejrzeć sami aniołowie” (1P 1,12), w dzieło odrodzenia ludzkiej natury przez odkupienie. Rozpada się mur, który oddzielał niebo i ziemię, otwiera się droga do Drzewa Życia.
Do grzesznego człowieka przychodzi Stwórca, wzywając go do swoich przybytków. Duch Święty woła przez usta Apostołów: „w imię Chrystusa prosimy: Pojednajcie się z Bogiem” (2Kor 5,20). Zbawiciel wzywa wszystkich do Siebie, wszystkim, którzy tego pragną, daje przebaczenie i duchową pociechę. On wzywa wszystkich: „przyjdźcie do mnie wszyscy utrudzeni i obciążeni, a Ja dam wam odpoczynek” (Mt 11,28). Chrystus jest naszą ucieczką, naszą mocą. On jest Światłością niezachodzącą! On jest Słońcem wiecznie świecącym! To On jako Boże Dziecię przyniósł pokój pełnego łaski zrozumienia i poznania. On zamienił „…chwałę niezniszczalnego Boga na podobieństwo zniszczalnego człowieka” (Rz 1,23). Przez swoje przyjście na świat oświecił „siedzących w mroku i cieniu śmierci” (Łk 1,79). Przez Światłość prawdziwego poznania Boga objawił tajemnicę Trójosobowego Boga. Ukazał, że wszyscy ludzie są członkami jednego pełnego łaski Ciała, których Ojciec niebieski jako rozproszone dzieci gromadzi w jeden Kościół, aby wszyscy poprzez duchową wspólnotę okazali w sobie Królestwo niebieskie. Continuă să citești →
Apreciază:
Apreciere Încarc...
